Ус орсон өглөө

Сэржмаа оёдлын машинаа ширээн дээр өргөж тавихад гэрийнх нь үүдэнд ус аль хэдийн хүрчихсэн байв. Охин нь цахилгааны залгуур сугалаад, хөл нүцгэн гүйж ирлээ.

— Ээж ээ, дэвтрүүдээ яах вэ?

— Цүнхэндээ хий. Эхлээд хувцсаа өмс.

Марал сургуулийн дүрэмт цамцан дээрээ зузаан цамц углаж, гутлаа хайв. Сэржмаа шалан дээр үлдсэн даавууны боодлыг тэврээд орон дээр тавилаа. Маргааш хүргэж өгөх ёстой таван хүүхдийн дээлний хоёр нь оёгдож дууссан, гурав нь эсгүүртэйгээ байв.

Сэржмаа захиалагчид өнөөдөр орой ирж үзээрэй гэж амласан. Дээлийг хатааж, индүүдэхэд амжина гэж бодоод үүд рүү ахин харлаа. Гадаах ус хаалганы завсраар дотогш түрсээр байв.

Ус үүдний модон босго давмагц шалан дээгүүр нимгэн зурвас үүсгэн тархав. Сэржмаа охиноо түшиж өндөр орны захад суулгаад, хаалгаа нээв. Гадаа аадар бороо арай намдсан ч гудамжны өгсүүрээс шавартай ус доош урссаар.

Өчигдөр орой энэ гудамжаар явсан хүн шинэ суваг харсан. Гялгар улбар туузтай, хажууд нь шороо овоолсон суваг. Гэтэл өнөөдөр өглөө бороо ороход ус суваг руу бус, айлуудын хашаа руу эргэсэн байлаа.

Сэржмаагийн түрээсэлдэг жижиг байшин хамгийн доод талд нь. Эзэн нь сарын сүүлээр ирж мөнгөө авна. Харин шал руу орсон ус хэний мөнгөөр гарч, норсон даавууны хохирлыг хэн төлөхийг гэрээнд бичээгүй.

Хашааны цаанаас эрэгтэй хүний дуу сонсогдов.

— Хүүхэд байна уу? Өндөр газар гаргаарай!

Сэржмаа хаалганы завсраар харвал хөрш Банзрагч хашааныхаа үүдэнд зогсож байлаа. Тэр өмнөх долоо хоногт гудамжны сувгийг ухаж байхыг харсан, ажлынхантай нь хүртэл ярьсан хүн. Өөрийнх нь хашаанд ус бага орсон бололтой, резин гутлын түрийгээрээ ус туулан Сэржмаагийн үүдэнд ирэв.

— Манайх руу аваачъя. Эмээ нь гэрт байгаа.

Марал ээжийнхээ царайг харлаа.

— Та яах юм?

— Би араас чинь очно. Машинаа л өндөрт гаргачихъя.

Охин цүнхээ тэврээд Банзрагчийн араас явав. Өндөр түрийтэй гутал өмссөн өвгөн ус туулан удаан алхав. Марал түүнээс холдсонгүй. Сэржмаа тэднийг хашаанаас гарахыг харчхаад оёдлын машин руугаа буцлаа.

Машин түүний өөрийнх нь хамгийн үнэтэй эд. Өнгөрсөн хавар хуучныг нь зарж, үлдсэн мөнгийг нь сар сараар төлөхөөр тохирч авсан юм. Түрээс, охины хоол, сургуулийн зардал гээд бүгд энэ машины дуунаас хамаарна.

Тэр шалан дээгүүр сандал чирч, машины доор дахин нэг давхар юм тавих гэтэл цахилгааны утас нь усанд хүрснийг харав. Охин нь залгуурыг сугалсан ч Сэржмаа дахин шалгаж үзээд сая өргөв. Машины хүнд төмөр суурь алган дээр нь хатуу дарна.

Банзрагч эргэж ирээд хаалга түлхэв.

— Марал манайд орсон. Одоо чиний юмыг гаргая.

Тэд машиныг хоёр талаас нь барьж, хашааны өндөрлөгт байсан жижиг саравч руу аваачлаа. Даавууны боодлыг араас нь зөөлөө. Хамгийн сүүлд Сэржмаа орны доороос хуванцар хайрцаг татаж гаргав. Дотор нь ээжийнх нь үеэс хадгалсан утас, хайч, хэмжүүр байлаа.

Үдээс хойш бороо зогсов. Харин гэрийн шал дээр шавар тогтож, эсгүүрүүд норсон хэвээр үлдлээ. Сэржмаа нойтон даавуугаа хашааны олсон дээр дэлгэхэд нэг дээлний ханцуйнаас бор ус дусаж байв.

Марал дэргэд нь зогсоод дэвтрийнхээ хуудсыг салхинд дэлгэнэ. Хуудас бүрийн өнцөг бөөгнөрч, хоорондоо наалджээ. Тэр нойтон хуудсаа салгах гэж хүчлэхэд цаас урагдав.

— Шинээр авч өгнө өө, — гэж Сэржмаа хэллээ.

— Багшдаа үзүүлэх зурагаа хийчихсэн байсан юм.

Сэржмаа охиноосоо цаасыг нь авсангүй. Дэвтэр худалдаж авч болох ч тэр зурсан зургаа дахин хийх эсэхийг охин өөрөө л мэднэ.

Гудамжны эхэнд саарал машин ирж зогсоход Банзрагч тийш очлоо. Машинаас хантаазтай хоёр хүн бууж, шинэ сувгийн дэргэд хэсэг ярилцав. Сэржмаа тэдний нэгийг танилаа. Өнгөрсөн долоо хоногт айлуудаар явж, ажил дуусмагц ус тогтохгүй болно гэж хэлсэн хорооны ажил хариуцсан Чимид байв.

Өглөө Банзрагч түүнд утсаараа гудамжны ажлын мэдээллийг үзүүлсэн байв. Тэнд гудамжны ажлыг дууссан гэж тэмдэглэснийг Сэржмаа уншсан юм. Тэр нойтон ханцуйгаа олсноос аваад тийш алхав.

— Манай гэр рүү ус орчихлоо. Суваг чинь яагаад ус авахгүй байгаа юм?

Чимид түүний гар дахь дээл рүү хараад хажуу дахь хүнтэйгээ харцаар дохио солив.

— Бороо их орсон. Бид шалгана аа.

— Өчигдөр та дууссан гэж хэлсэн биз дээ?

— Би тэгж хэлээгүй. Ажил үргэлжилж байгаа.

Банзрагч дуугарах гэтэл Чимид түүнийг анзаараагүй мэт машинаа чиглэн алхлаа. Сэржмаа араас нь дуудав.

— Тэгвэл яагаад манай гудамжны ажлыг дууссан гэж бичсэн байгаа юм?

Чимид зогсож, эргэж харав. Хажууд нь зогссон залуугийн гарт атгасан цаас салхинд дэлгэгдэхэд Сэржмаа өглөө утсан дээрээ харсан газрын зурагтай төстэй дүрс олж харав. Банзрагч түүний тохойноос татлаа.

— Чи тэрийг хэнээс харсан юм?

Сэржмаа хариулах гэж байтал Чимид залуугийн гарт байсан цаасыг нугалж авав.

— Тэр ажил дээр гарын үсэг зурсан хүн чинь чиний төрсөн дүү байгаа юм.